17/09/2018 13 reacties

MIJN EERSTE WEEK DOWN UNDER | Blog #2

Ik wil iedereen allereerst bedanken voor de leuke reacties die ik op mijn vorige blogpost heb ontvangen. Ik vind het erg leuk om ze te lezen en vind het tof als mensen wat achterlaten! 

Bij deze een post over mijn eerste week hier. Ik zal vertellen over hoe het gaat bij mijn gezin, het autorijden en mijn eerste weekendje weg naar de kust. Ook zal ik wat nieuwe foto’s in deze post plaatsen, maar als je een overzichtje wilt zien van alle foto’s van mijn eerste week hier, dan kun je naar de Galerij pagina gaan!

Dan nu hoe het hier gaat! Ik word hier beschouwd als een deel van de familie en zo voelt het ook echt wel. Zo ben ik met Sarah mee geweest naar het bejaardentehuis waar haar oma zit en heb ik daar koffie gedronken. Ik ging ook meteen mee in het ritme van de kinderen. Dit houdt in dat ik ’s ochtends rond 6 uur wakker word en de kinderen help met ontbijten terwijl ik ook iets eet. Ik hou wel van ‘peanut butter on toast’, dus dat eet ik meestal. Ik help Emily met haar tas pakken en vooral ervoor zorgen dat ze opschiet, want anders komen we te laat haha. Dan stappen we in de auto, brengen we de jongste naar daycare en brengen wij vervolgens Emily naar haar school. Het naar school brengen duurt meestal een uur, want het is best een stukje rijden. Vervolgens heb ik de ochtend en middag om mijzelf te vermaken en halen wij de kinderen rond 3 uur weer op. Dit doe ik nu nog samen met Sarah, omdat alles nog vrij nieuw is, maar straks is het de bedoeling dat ik de drop-offs en pick-ups zelf doe. Als we thuis komen wordt er eten gekookt en hou ik de kinderen vaak even bezig. Sarah kan heel lekker koken, dus dat is fijn. Ik was een beetje bang dat Australië net als Amerika best ongezond zou zijn, maar dat is hier niet zo het geval. Ik heb tot nu toe risotto en pasta gehad, maar ook heerlijke zelfgemaakte pizza. Na het eten doen de ouders de kids vaak nog even in bad en is het bedtijd. Hier hoef ik niet bij te helpen, want dan zijn de ouders zelf thuis. Rond een uur of 8 is het al een paar uur donker en is het wel tijd om naar bed te gaan. De dagen eindigen hier voor mij dus een stuk eerder dan dat ze in Nederland zouden eindigen! Omdat Australië niet zo ver van de evenaar af ligt als Nederland, wordt het bijna het hele jaar rond dezelfde tijd donker. Nu is dat nog half 6, maar in de zomer (de seizoenen zijn hier omgekeerd, want je zit op het zuidelijk halfrond) wordt het rond 7 uur donker. Geen groot verschil dus. Het maakt wel dat ik ’s avonds zodra het donker wordt, ook naar bed wil haha!


Ik heb deze week ook geoefend met autorijden. En dat gaat al heel goed moet ik zeggen, haha! Het went heel snel en is minder moeilijk dan dat ik dacht dat het zou zijn. Het is hier namelijk allemaal aan de linkerkant van de weg. Ik merk dat ik in mijn achteruitkijkspiegel kijken het moeilijkste vind, omdat ik niet automatisch naar links kijk.. Donderdag heb ik met Andrew een stukje geoefend en vanochtend heb ik voor het eerst, met Sarah erbij, de kinderen naar school gebracht. Het is hier enorm heuvelachtig vergeleken met Nederland en je mag ook best hard rijden op bochtige wegen. Goed opletten dus! Ik begin wel steeds meer vrijheid te krijgen in waar ik naartoe kan en dat idee is ook fijn.

Ik had afgelopen weekend mijn eerste ‘bijna’ ongelukje met het hele ‘alles is links’ gedoe. Zo liep ik op de stoep met Emily en Hamish en rinkelde er iemand met een fiets van achteren (hier fietsen ze op de stoep, want fietsen in Australië is niet heel bekend dus zijn er ook geen fietsstroken). Op de automatische piloot verplaatste ik mijzelf naar de rechterkant van de stoep, zodat de fietser erlangs kon. Maar je raadt het al, ook op de stoep is het links lopen en rechts inhalen.. Dus dat was even heel hard sorry roepen en snel doorlopen, haha!

Mijn eerste weekend hier was heel druk, maar ook wel gaaf! Ik wist van tevoren dat wij het eerste weekend met de caravan naar de kust zouden gaan, dus daar keek ik naar uit. We gingen samen met twee andere gezinnen en vertrokken vrijdagmiddag richting Caloundra, ongeveer 2 uur rijden. ’s Avonds hebben we op het balkon van het hotel van die vrienden gezeten en hadden we een prachtig uitzicht. De mannen dronken allemaal Heineken, wat ik wel grappig vond. Helaas werd Sarah de volgende dag ziek en is zij naar huis gegaan. Hierdoor vond ik het weekend wel heel druk en kwam er veel op mij af, waardoor ik nu nog een beetje aan het bijkomen ben. Wel heb ik genoten van het ontzettend gave uitzicht en het mooie strand. Ook heb ik op een jetski gezeten, was ook heel cool! Een van de hoogtepunten was ook wel dat toen we bij de auto terugkwamen om naar huis te rijden de accu leeg was, en we vervolgens een uur op Roadside Assistance konden wachten!

Waiting, waiting..

Ik denk dat ik binnenkort ook moet gaan investeren in een rashie (een soort zwemt-shirt die alle kinderen hier dragen, maar ook veel volwassenen hebben) want de zon is hier ontzettend scherp. De moeders van het groepje lieten mij niet met alleen zonnebrand op de jetski. Ook een pet en zonnebril heb ik hier het komende jaar nog wel een beetje nodig, want anders krijg ik hoofdpijn van het knijpen met mijn ogen. Nu is het nog wel een aangenaam temperatuurtje met een lange broek en vest, maar ik ben benieuwd wat de zomer gaat brengen!

Het mooie uitzicht vanaf de 10e verdieping van het hotel. Je kunt de geweldige Glass House Mountains in de verte zien.
Met Emily en Ryan op de jetski

De tijd gaat aan de ene kant best wel snel, want het voelt als gister dat ik hier aankwam, maar ondertussen ook weer niet. Ik ben een beetje emotioneel, want ik merk dat ik het wel veel vind wat in de eerste week op je afkomt en ik ben ook wel een beetje moe. Vooral op zulke momenten ga ik mensen missen en heb ik een golf van heimwee. Ik probeer mijzelf dan eraan te herinneren dat ik hierheen ben gegaan met de intentie om mijzelf beter te leren kennen, maar dat is altijd makkelijker gezegd natuurlijk.. Soms denk ik ‘Esmee, je zit er pas een weekje. Je moet nog 10 maanden, je kunt echt niet nu al heimwee hebben’ en dan word ik eigenlijk alleen maar emotioneler. Maar ik geloof dat heimwee bij iedereen anders uitpakt en dat het niet uitmaakt hoelang je er al zit, toch? Nu ik een beetje gesetteld ben hoop ik wat meer dingen buiten het huis te doen en wil ik ook wat meiden hier leren kennen. Ik geloof dat er zelfs een Franse au pair een paar huizen verderop zit. Ik merk dat ik dat contact echt begin te missen, dus daar ga ik komende week naar op zoek! Een paar meiden die begrijpen hoe het is om hier te zijn helpt waarschijnlijk ook heel veel 😉

Ik hoop dat jullie allemaal een goede week zullen hebben! Laat vooral nog een leuke reactie achter, vind ik heel fijn! 😉

Liefs Esmee

13 reacties

  • Anita schreef:

    Heeey topper wat doe je het goed zeg. En wat heerlijk om je verhaal te lezen super fijn dat je dat met ons deelt. En heel normaal dat je mensen mist waar je om geeft. Maar je leert er ook ontzettend veel van. En natuurlijk is de familie blij met jou zo’n leuke nanny zou ik ook wel in huis willen . Ik kijk al weet uit naar je volgende verhaal. Heel veel plezier je bent een topper en doet het harstikke goed 😚

  • Rhodie schreef:

    Wauw! Wat maak jij veel mee in 1 week! Logisch dat je moe bent…de reis alle indrukken, familie, links rijden, kids vermaken…t is wel veel…
    Maar ook bijzonder wat je mee maakt zo’n weekend lekker genieten op n jetski..(klinkt als vakantie)…
    Probeer van alles te genieten en tuurlijk zit t wel eens tegen…maar dat is hier in Nederland ook…dat je je familie en vrienden mist is toch niet gek! Dat krijgt vast wel n plaatsje als je er wat langer bent…anders ga je lekker hardlopen…kop los(of is t daar te druk voor)
    Veel plezier en succes vd week…wacht op je volgende verhaal…je schrijft leuk.
    Liefs Rhodie

  • Marinke Oolman schreef:

    Wat een heerlijk verhaal, ik zie je zo voor me. En de foto’s maken het helemaal compleet. So proud! En moet je eens kijken wat je in 1 week al niet geleerd hebt. Keep that spirit. Love you😘Mama

  • Milou Jansen schreef:

    Super trots op hoe je dit allemaal aanpakt, Smeet. Klinkt allemaal heel gaaf. Ik hoop dat je een beetje goed contact kan krijgen met die andere meiden en dat de heimwee snel wat minder wordt.

    Veel plezier nog verder en veel succes. You can do this!

  • Tamara van Eerden schreef:

    Hallo Esmee
    Wat leuk om je verhaal zo te lezen. Het is normaal dat het allemaal nog wennen is en dat er dan momenten zijn dat je iedereen mist die je lief zijn. Als je eenmaal je draai gevonden hebt komt dat vast goed. Ik vind het super stoer dat je deze uitdaging aan gaat, een leerzame en hopelijk ook een leuke tijd. Heel veel suc6 met alles . Hopelijk lezen we snel weer wat van jou avontuur daar down under

  • Manon Velthuyzen schreef:

    Hoi.. ik reageer even ik ken je moeder en zag het op facebook voorbij komen. Tof hoor lekker in australie! Een vriendin van me is ook net weer voor de 2e keer een jaar naar auatralie gegaan. Ik weet niet waar je zit precies. Maar ik dacht ik geef je der naam mocht je nog wat willen ondernemen ofzo. Ze heeft al eerder een kaar daar gezeten en is net sinds deze week weer terug. Dus wie weet !! Je kan der volgen via instagram. @Shannonhoutstra.
    Wie weet misschien wel leuk!!
    Geniet ervan daar. En maak er de tijd van je leven!! Be save .. x

  • Mireille schreef:

    Zo dan Smeet!!Wat doe je het goed meis. Ik ben mega trots op jou! Het was een heerlijke blog om te lezen en ik zie helemaal voor me hoe daar rond loopt/rijdt.
    Natuurlijk begrijp ik je gevoel van heimwee heeeeeel goed en geloof me het wordt minder en maakt je een sterke en zelfverzekerde jongedame ( voor zover je dat al niet bent😊) en het zou toch ook niet goed zijn als je geen heimwee en gemis zou voelen. Kanjer ben je! Dikke kus!💋

  • Femke schreef:

    Kletsen kun je goed, maar schrijven gaat je ook goed af 😉 Leuk om te lezen wat je allemaal meemaakt! Dat komt wel goed daar. En dat je heimwee hebt, is juist niet gek in je eerste week toch? Dan komt er ook zoveel op je af….. Geniet fijn en ik ben benieuwd naar je volgende bericht!

  • Astrid schreef:

    Wat weer een mooi verhaal. Heerlijk om zo met je mee te reizen. Jaloers op het jetski ritje, supergaaf. Logisch dat je emotioneel bent…..pas op dat je de emoties niet weg eet. Ik ben daardoor in nieuw zeeland 10 kilo aangekomen in 2,5 maand!!! Niet goed😂😂😂

  • Sabine Wagenvoort schreef:

    Leuk om over jouw avontuur te lezen Esmee. Knap dat je dit onderneemt. Ik blijf je volgen.
    Groetjes, Sabine Wagenvoort

  • Romee schreef:

    Heel leuk om je blogs te lezen!! Ik ga over 3 weekjes en dan ga ik eerst reizen langs de oostkust, misschien kunnen we elkaar even opzoeken dat zou super leuk zijn!! Ik weet zeker dat ik ook na een weekje al heimwee ga hebben maar ik denk dat de heimwee in het begin misschien juist wel het heftigst is omdat alles zo nieuw is. Het komt vast wel goed en je leert vast leuke meiden kennen! Gewoon lekker gaan genieten! Xx

  • Shane Gerber schreef:

    I’m loving your story, Esmee! Thank you for sharing. Praying for you! Love, Shane

  • Sabien schreef:

    Wow 06:00 opstaan… respect hahhaha. Leuk om te lezen hoe jouw dagen eruit zien, is toch wel anders dan hier bij mij in Spanje:) En over de heimwee: maak je niet druk! Ik denk dat juist de eerste week het lastigst is, omdat er heel veel op je af komt en je jezelf van je beste kant wil laten zien! Ik merk ook dat de heimwee komt opspelen als ik een beetje moe ben. Maargoed, heimwee hoort er nou eenmaal ook bij, heeft iedere au pair wel eens last van 😉 geniet van jouw “avontuur”! Xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *