19/02/2019

THE WHITSUNDAYS EN AUSTRALIA DAY | BLOG #11

Hey allemaal! Toen ik in oktober net een paar weken in Australië zat, zag ik op een avond een berichtje op Facebook voorbij komen. Ik zit in een grote groep genaamd Dutchies in Australia en hier zitten een paar duizend mensen in. Dagelijks worden er tientallen berichtjes in gestuurd van mensen die vragen hebben over hun reisroute of een visum, of mensen zoeken reismaatjes. Die avond had er een jongen een bericht geplaatst met de vraag of er mensen zouden zijn die met hem een boot zouden willen huren om de Whitsundays te varen in januari. De Whitsundays is een grote eilandengroep in het noord-oosten van Australië en maakt deel uit van de Great Barrier Reef; je hebt er prachtige witte stranden en helderblauw water, die bezoeken stond dus zeker op mijn bucketlist! Veel mensen die daarheen gaan boeken een twee- of driedaagse tour bij een bedrijf waarbij alles voor je geregeld wordt en je alleen maar aan boord hoeft. Deze jongen op Facebook had zelf ruime zeilervaring, maar om een boot voor zichzelf te huren was een duur grapje geweest. Zijn plan was om voor 8 nachten een boot te huren en voor de prijs en de vrijheid die we zouden krijgen, was dat een veel betere deal dan een tour! Ik heb hem toen een berichtje gedaan en na een paar weken overleg was het rond! We zouden met (na het afhaken van wat andere mensen) 7 Nederlanders en 1 Engelse meid (het was voor haar ook heel leuk hoor, veel Engels gepraat!) gaan varen. 

Woensdag 15 januari bracht Sarah mij naar het vliegveld en vloog ik van Brisbane naar Proserpine, samen met Tristen en Mireille, die toevallig dezelfde vlucht hadden en deze hele week hadden georganiseerd! Proserpine is trouwens bijna geen vliegveld te noemen. Er is letterlijk een landingsbaan in the middle of nowhere een poort waar een a4tje met GATE 1 op geplakt is en wat festival-beveiliging die de ‘security‘ moeten voorstellen, haha. Met zijn 3en namen we de shuttle, die ons naar de marina een halfuur verderop bracht. Hier ontmoette we de rest van de groep en gingen we aan boord! Het was wel even spannend of onze groep wel zou klikken, we kwamen immer allemaal van Facebook! Maar het ging supergoed! De oudste was 30, we hadden een paar tussen de 20 en 25 en ik was met 19 de jongste. We hebben die avond pizza gegeten in de haven en hebben elkaar wat beter leren kennen. Aan boord van de boot waren 4 tweepersoonsbedden, dus we hebben ook slaapgroepjes gemaakt, haha. Toch gek een smal bed delen met iemand die je nauwelijks kent, maar dat viel ook reuze mee en de bedden waren nog comfortabel ook. 

De volgende ochtend hebben wij een superlang boodschappenlijstje gemaakt (we hadden van te voren afgesproken dat iedereen 1 avond ging koken) en hebben we allemaal geld in een pot gedaan. Een paar uur en een lege portemonnee later hadden we alle voorraad aan boord van de boot en gingen we toch echt zeilen! Welke plekjes we allemaal precies zijn geweest weet ik niet meer zo goed, maar die eerste nacht hebben wij in een baai bij een van de eilanden doorgebracht. Hier hebben wij het anker laten zakken en lig je dus echt op ‘open’ (wel in een baai) water. Overdag kon het best warm zijn, maar op het water was een heerlijk briesje en ’s avonds koelde het lekker af. Rond de Whitsundays heb je veel bekende gevaarlijke Australische beesten. Vooral die waar wij ons het drukst om maakten waren de haaien en jellyfish, allebei redelijk actief in die omgeving. Zo mochten wij absoluut niet in Cid Harbour zwemmen, want daar zijn de afgelopen maanden al een aantal mensen aangevallen. We hebben wel elke dag gezwommen, maar je kunt je voorstellen dat dit wel met enige aarzeling was haha. Van de organisatie hadden wij speciale jellyfish pakken gekregen, die wij elke keer aandeden als we gingen zwemmen en snorkelen. Ook kregen wij een apparaatje mee waarmee we konden zwemmen en die haaien tot 6 meter afstand zou moeten weren.. Wat ze ons niet vertelden was dat dit apparaat schokken gaf! En ja, water geleidt natuurlijk, dus je kon ook niet echt in de buurt van het apparaat komen. Na een aantal keer vonden wij hem onzin haha. Bij onze zeilboot kregen wij ook een dinghy, een klein motorbootje waarmee we echt op ondiepe plekken zoals het strand konden komen. De tweede nacht sliepen wij bij Hill Inlet (Google-en!) en Whitehaven Beach, de bekendste plekken van de Whitsundays met ‘ze zeggen’ het witste strand ter wereld! Hier hadden we wel een van de ruigste nachten op het water, omdat de wind ongelukkig stond en de golven heel hoog waren. Naar voor als je zeeziek wordt, maar ook wel rustgevend om in te slapen. Onze dagen bestonden veel uit zwemmen, eten en opdrogen in de zon. Een boekje lezen, kletsen en om je heen kijken. Bereik hadden wij af en toe, dus gelukkig kon je niet veel op je telefoon zitten. 

Ergens halverwege de week hadden wij 1 nacht in de haven van Hamilton Island geboekt, dit is het eiland waar het meeste tourisme zit vanwege een groot resort en een vliegveld. We mochten hier gebruik maken van alle faciliteiten van het resort zoals de zwembaden (zwemmen in geen zout water!) en douches, heerlijk! Ook konden wij hier nieuw brood en fruit kopen. Dit eiland was zo leuk om te zien. Het was net of je in een film stapte die zich op Hawaii afspeelt! Het eiland is niet groot genoeg voor auto’s, dus letterlijk iedereen rijdt op een golfkarretje. Ook zijn er een paar gratis bussen die een vaste route afleggen. Hierdoor zijn alle wegen en verkeersborden aangepast aan de golfkarretjes, heel grappig en een echt vakantie gevoel! En palmtrees everywhere! Die avond zijn wij met z’n allen naar een bar geweest.

De rest van de week was veel van hetzelfde. Lekker snorkelen en elke keer het zout uit je haren proberen te spoelen. We hadden gelukkig een aantal douches aan boord en genoeg zoet water om mee. We hebben in een week tijd een paar schildpadden gezien, een keertje dolfijnen en supergave grote vissen, die wij op een gegeven moment brood gingen geven, zo leuk! Ook meent iemand een kleine shark te hebben gezien en kwamen we op wat eilanden ook twee slangen tegen, maar voordat ik ze zag waren we al een sprintje verder haha. Ook al was ik vastberaden om goed in te smeren en niet te verbranden, dat verbranden gebeurde toch nog best een beetje. Maar insmeren deden wij wel heel fanatiek elke paar uur, vooral met het zout en het water was de zon heel fel. 

Elke ochtend hadden we yoghurt met muesli voor ontbijt, ’s middags aten we veel brood en rond een uur of 5 standaard wat chips en een biertje. ’s Avonds kookte er een groepje (ook hadden we een barbecue aan boord) en waste er een ander groepje af. Na het eten hebben wij vaak spelletjes gespeeld en lekker gekletst onder genot van de zonsondergang, totdat de eersten naar bed gingen. 

Woensdag 23 januari kwamen wij weer aan in Airlie Beach en vloog ik ’s middags weer terug naar Brisbane. Er was wat gedoe met de shuttle die mij op kwam halen om naar Proserpine te gaan, waardoor een paar mensen in het busje bijna hun vlucht hadden gemist en de chauffeur als een gek reed.. Gelukkig heb ik de rit overleefd, haha. ’s Avonds heeft Andrew mij van het vliegveld gehaald en was ik eigenlijk al snel weer gewend aan het ritme thuis. We hebben deze week zo ontzettend geluk gehad met het weer! Toen de shuttle ons van het vliegveld haalde, zij de chauffeur dat het de eerste keer in 5 weken was dat hij de zon zag, zoveel en zolang had het al geregend (regenseizoen he, zo droog is Aussie niet). De hele week hebben wij mij 1 keer een paar minuten regen gehad, prachtig dus! De dag dat wij weggingen kwam de regen terug en heeft het nog ongeveer een dikke maand non-stop geregend. Zo erg geluk gehad!

Zaterdag 26 januari was het Australia Day, een soort koningsdag hier. Ik had eigenlijk niks gepland, maar toen Milou en Saartje ook niks echt gepland hadden staan, besloten wij dat zij naar Brisbane zouden komen en we samen zouden avondeten en dan de stad in zouden gaan. We hebben vanaf het dakterras van hun hostel het vuurwerk in de verte gezien (we waren te laat om er nog echt heen te gaan, oeps) en zijn die avond naar de Down Under Bar in de stad geweest en hebben lekker gedanst met nog een heel aantal andere Nederlandse meiden. Heel gezellig en om 1 uur nam ik nog de laatste trein naar huis, jammer dat ik niet langer kon blijven! Omdat Australia Day op zaterdag was, was maandag nog een vrije dag, dus er kwamen wat vrienden op visite en natuurlijk was er weer een pavlova van de partij! Woensdag was Emily haar eerste schooldag, dus het normale ritme kon weer beginnen! Emily en Hamish gaan nu alle dagen naar school en het gaat heel goed met de routines. Naast school er nog genoeg activiteiten, zo moeten de kids naar zwemles, karate, yoga en heeft de oudste dit jaar cello-les. Iedereen is weer een beetje gewend en Sarah begint ook binnenkort weer met haar opleiding. De eerste schoolweek had Emily een zwemevenement van school waar ik met Sarah en Hamish heenging. Het was warm en druk, maar ook heel leuk om haar met haar klasgenoten zo enthousiast te zien!

En dat was eigenlijk hoe januari voor mij was. Warm, want de temperaturen zijn nog niet echt onder de 30 graden geweest, maar ik mag tegenover jullie niet klagen. Ik hoor dat de lente er bij jullie ook aankomt, haha. Zo gek dat het al halverwege februari is, 2019 gaat nog sneller dan 2018 lijkt het wel. Ik mis jullie!

 Liefs, Esmee

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *